خانه کتاب اشا| حبیب راثی تهرانی
چهارشنبه، ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ - ۹:۱۵ ق.ظ | یادداشت
حبیب راثی تهرانی

اگر شما، هم زمان و هزینه و هم شرایط یک سفر خوب را ندارید، فراسوی مکان و زمان بیایید مهمان واژه‌ها و عبارات شده و همسفر بزرگان ایران و جهان باشید. به آسانی می‌‌توان تصور کرد که اگر فناوری حمل و نقل، مسافرت را سهل و ساده نکرده بود؛ و فناوری

سه شنبه، ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ - ۷:۳۶ ق.ظ | یادداشت
حبیب راثی تهرانی

برخی از ضرب‌المثل‌ها ریشه در ماجراها و قضایای تاریخی دارند؛ بعضی دیگر ریشه در دین، آداب و مناسک مذهبی دارند. ضرب‌المثل‌های دیگری هم هستند که ریشهٔ اسطوره‌ای یا حماسی دارند

نگاهی به داستان عاشقانه در شاهنامه
چهارشنبه، ۲۵ فروردین ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱ ق.ظ | گزارش
حبیب راثی تهرانی

با کمی دقت در آثار بزرگ ادبی می‌توان دریافت که زنان در شاهنامهٔ فردوسی از جایگاه مشخص و معلومی برخوردار هستند. فردوسی در جای جای شاهنامه از زنان مختلفی سخن به میان آورده و نقش‌‌های متفاوتی را برای ایشان برشمرده است. یکی از زنان نامدار و محبوب شاهنامه منیژه است. قصهٔ زندگی منیژه و ماجرای وی با بیژن یکی از داستان‌‌های عاشقانهٔ شاهنامه است.

چهارشنبه، ۶ آبان ۱۳۸۸ - ۴:۵۳ ب.ظ | گزارش
حبیب راثی تهرانی

پیش‌تر بخش‌های اول و دوم مقالهٔ «هزار و یک شب؛ داستان ملل» منتشر شده بود. این مطلب، بخشِ سوم و آخرِ این مقاله است که به بررسی تأثیراتِ «هزار و یک شب» بر آثارِ نویسندگان و شعرای مختلف می‌پردازد. 13- جاکوب (1863-1785) و ویلهلم گریم (1859-1786) جاکوب و

چهارشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۴ ق.ظ | یادداشت
حبیب راثی تهرانی

در ادامهٔ مطلب قبلی دربارهٔ قصه‌های هزار و یک شب، به نویسندگان دیگری اشاره می‌کنیم که این کتاب بر آثار آنان تأثیر گذار بوده است:

پنجشنبه، ۲۳ مهر ۱۳۸۸ - ۳:۲۸ ب.ظ | گزارش
حبیب راثی تهرانی

مجموعه داستانِ هزار و یک شب، در اصل همان «هزار داستان هخامنشی» بوده است که افسانه‌های اصیل هندی، چینی، مغولی، تاتاری، ترکمنی و قصه‌های اصیل ایران باستان را در بر می‌گیرد. همچنین می‌توان ردپای اساطیر، فولکلور و فرهنگ دیرپای یونان را (که ناشی از حملهٔ اسکندر مقدونی به ایران است) در آن یافت. متخصصان، قدمت داستان‌های هزار و یک شب را به سه هزار سال تخمین می‌زنند و آن را نمایندهٔ فرهنگ، ذوق، اخلاق، آداب و رسوم، باورها، اسطوره‌ها و خلاصهٔ ادبیاتِ داستانیِ تمام ساکنان مشرق زمین می‌دانند.

بازنشر نوشته‌های اشا، با هر حجم و به هر نحو، بدون اجازه و اطلاعِ اهالی خانه، مایه‌ی کدورت است!